Klik op de onderstaande punten om de beschrijving te lezen. Op deze manier kom je nog meer te weten over de Mopshond!

Terug in de tijd

Vroeger leefde er in Oost-Azië een klein, kortharig hondje met een stompe neus en een over de rug gekruld staartje, de zogenaamde "Ha-Pa". Dit is de stamvader van onze Mopshond. Door de handelsbetrekkingen van Nederland met Oost-Azië kwamen deze "Ha-Pa's" naar ons land, maar ook naar Portugal en Engeland. In deze landen werden ze erg populair en daarna in geheel Europa. Ook verkeerde hij aan verschillende vorstenhoven waar hij met veldheren mee ten strijde trok. Ook Napoleon Bonaparte had een Mopshond genaamd "Fortune".

Hoewel in Nederland in het begin van deze eeuw vele Mopshonden werden gefokt, vaak zonder stamboom, is de fokkerij pas echt serieus van start gegaan na de Tweede Wereldoorlog.

Tegenwoordig kan de Mopshond zich verheugen in een constante groep van liefhebbers en fokkers die met toewijding aan ons ras zijn verknocht, zonder dat de Mopshond gelukkig echt bij de populaire rassen hoort. Zo noemde men de Mopshond in Nederland ook wel "Hollandse Bulldog" of "Dutch Mastiff". In Engeland is hij bekend onder de naam 'Pug", in Frankrijk noemt men hem "Carlin" en in Duitsland "Mops".Uitdrukkingen met het liedje "Toen onze Mops een Mopsje was" herinneren aan zijn bloeitijd hier. Hoe we onze Mops ook noemen, wat blijft is de specifieke band die wij met dit hartverwarmde ras hebben.
 

Karakter

De Mopshond is ten eerste een echte huishond die zich erg graag onder de mensen bevindt. Hij vindt het heerlijk om overal mee naar toe te mogen. De Mopshond is een hond die rustig en zeker niet te hard mag worden benaderd, maar wel consequent moet worden opgevoed.

In het begin is de speelse Mops wel een beetje druk, omdat ze zeer energiek zijn. Maar hoe ouder ze worden, des te rustiger.
Hij knort, is grappig-koppig en lichtgeraakt, zeer moedig en kan oud worden. Ook is de Mops een echte kindervriend en zeker niet agressief naar mensen of soortgenoten toe. De visite wordt meestal luidruchtig onthaald, want de Mops "waakt " wel over huis en hof. Zij zijn blij met ieder bezoek.
 

Rasbeschrijving

De Mopshond is een vierkante, gedrongen, compacte, krachtige,
vrolijke, grappig-koppige en lichtgeraakte, zeer moedige hond.

Hoofd
Groot, massaal, rond zonder doggengroef. Voorsnuit kort, dik
vierkant maar niet opgebogen. Grote diepe plooien.

Ogen
Groot, donker, onvervaard en bolvormig, zachte en vragende
uitdrukking met veel glans en bij opwinding vol vuur.

Oren
Dun. klein, zacht als fluweel. Zowel het rozenoor en het
knopoor zijn toegestaan, maar het knopoor heeft de voorkeur.

Hals
Krachtig en grof. Het hoofd moet trots gedragen worden.

 

Lichaam
Kort en massaal met brede borstkas en goede
ronde ribben en een rechte rug.

Voorbenen
Sterk, recht, matig lang en goed onder het lichaam geplaatst.

Achterbenen
Sterk, recht, matig lang en goed onder het lichaam geplaatst.

Voeten
Geen hazen- of kattenvoeten, doch voeten gesloten met zwarte nagels.

Staart
Zo vast mogelijk over de rug gekruld ( ter hoogte van de heup).
De dubbelde krul heeft de voorkeur.

Vacht
Fijn, glad, kort, zacht, maar niet wollig of hard.

Kleur
Zwart, zilver, abrikoos, beige (fawn). Elke kleur moet zuiver zijn
om de aftekeningen goed tot zijn recht te laten komen, zoals deze zijn: het zwarte masker, de duimafdruk op het voorhoofd en het karakteristieke punt van de Mopshond, namelijk de aalstreep (zwarte streep van de achterhoofdsknobbel tot aan de staartpunt).

Gewicht
Ideaal, teven 6,5 kilo, reuen 8,5 kilo, volgens de standaard.

Groepsindeling
Nederland, FCI , groep 9, gezelschapshonden

Verzorging

Verzorging van de ogen.
Als uw mopshondje last heeft van tranende ogen, of een vuiltje, kunt u het beste reinigen met een propje watten gedrenkt in lauw afgekoeld water. Wrijf altijd van binnen naar buiten. Let goed op of er geen beschadiging op het oog zit in dit geval altijd naar de dierenarts voor controle en behandelen met de door hem mee gegeven zalf.

Verzorging van de oren.
De oren moeten regelmatig gecontroleerd worden. Ze kunnen schoongemaakt worden met een watje en een klein beetje oorreiniger. Als uw mopshond schudt, krabt of uit het oor stinkt, altijd bij de dierenarts laten controleren en met hem overleggen hoe te behandelen.

Verzorging van de huid.
Het beste is eens in de week de huid goed borstelen met een rubber borstel. Zo komen alle lossen haren eruit en het is goed voor de doorbloeding van de huid. Was uw mopshond niet te vaak, mocht u hem willen wassen doe dit dan met speciale hondenshampoo, deze ontvet niet zo erg als andere shampoos. Het is erg belangrijk hem goed af te drogen, liefst te fohnen, dit voorkomt smet op de huid.

Verzorging van de nagels.
De nagels van uw mopshond zullen als hij goed loopt en regelmatig op een harde ondergrond, niet geknipt hoeven te worden. Mocht dit toch nodig zijn ga dan even naar de dierenarts of trimsalon. U kunt het ook zelf doen, maar het is erg moeilijk bij de mopshond. En als u in het leven knipt willen ze het helemaal niet meer hebben.

Verzorging van het gebit.
Het is belangrijk om uw mopshond als hij ongeveer 0,5 jaar oud is af en toe een goede kauwhoef of bot te geven. Deze zijn in de dierenspeciaalzaak te koop. Begin vroeg hiermee omdat het goed is voor de tanden. Let erop of de tanden goed gewisseld worden en er geen extra tanden blijven zitten. In dit geval moet u even met de dierenarts overleggen hoe dit op te lossen. Als er veel tandsteen aanwezig is kunt u dit weg laten halen. Wees echter zorgvuldig met de keuze van uw dierenarts, goede narcose is erg belangrijk en er zijn al verschillende mopshonden overleden aan een verkeerde narcose. Dit is echter helemaal niet nodig.

Verzorging van de neusrimpel.
Het is heel belangrijk om deze rimpels wekelijks na te kijken. Deze moet goed schoon zijn. Als dit niet het geval is kunt u dit schoonmaken met wat kruidenolie. Ook de neusdop moet glad en schoon zijn en ook dit is schoon te maken met deze kruidenolie of met baby-olie doekjes.

Belangrijk te vermelden is dat u eigenlijk niet aan de anaalklieren moet zitten of laten zitten. Over het algemeen heeft een mopshond hier weinig last van. Mocht dit wel het geval zijn neem dan contact op met uw dierenarts. Dus liever gewoon vanaf blijven.

Een mopshond is zeer hard voor zichzelf, let dus goed op hem of haar!